De Enquêtecommissie Corona: schaamlap voor een verloren parlementaire controle.
Het had me wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk is ze er dan: de Parlementaire Enquête Corona. Laten we het maar met hoofdletters schrijven om de arme commissieleden nog een beetje waardigheid te gunnen. Want het is natuurlijk inmiddels een wat sneue vertoning. Eerst was er steeds maar weer dat dralen en uitstellen. En uiteindelijk is er helemaal niets meer over van de oorspronkelijke groep van door de wol geverfde kritische terriers. Want Omtzigt, (“onderzoek nu eens die oversterfte!”), van Haga (“geef die OMT tapes vrij!”), van Meijeren (“beleid was misdadig”) en Arib (“de onderste steen moet boven”) dreigden hun taak serieus te nemen. Zo verliet van Meijeren de commissie omdat hij vleugellam gemaakt werd en alleen voorgekauwde vragen mocht oplezen en werd Arib als voorzitter kaltgestellt middels een smeercampagne van verzinsels – met een maligne rol van kamervoorzitter Vera Bergkamp. Toen de rechter dit complot doorprikte was het leed al geschied. En zo zijn de zwaargewichten waar de beleidsmakers van toen echt iets van te vrezen zouden hebben, inmiddels vrijwel allemaal vervangen door voornamelijk onervaren kamerleden die echt geen deuk in een pakje boter kunnen slaan, maar dat ook beslist niet van plan zijn. Deze commissieleden laten zich gewillig gebruiken om de schijn van een grondig onderzoek te wekken. Ze zijn op voorhand ongeloofwaardig door het hoge WC-eend gehalte van de commissie: vrijwel zonder uitzondering zijn ze lid van partijen die dit wanbeleid uitvoerden of ondersteunden en verlenen aldus een schaamlap aan een apert falend controlesysteem dat natuurlijk op geen enkele manier het predikaat ‘democratisch’ verdient.
Laat ik dan ook, voor zover dat eigenlijk nog nodig is, beginnen met mensen als Mark en Hugo gerust te stellen. Jongens, jullie hoeven je totaal geen zorgen te maken. De snotneuzen van de commissie zullen heel gewichtig doen en met geveinsde strengheid vragen of destijds wel de goede stempels zijn gezet en of de voorgekookte rapporten wel op de juiste wijze van nietjes zijn voorzien. Ze zullen wat vragen stellen, zelfs nu en dan wat scherpte veinzen. Maar gelukkig krijgen jullie tevoren alle vragen onder ogen. Daar kun je dus tevoren een mooi verhaal voor bedenken en anders is er altijd nog een van de andere bekende trucs: het wissen van berichten, de pot met zwarte lak of het alom bekende gebrek aan actieve herinnering. Geloof me: jullie zullen je net zo ongehinderd door de vragen heen bewegen als virussen door een mondkapje.
Weliswaar is door politici bewust gelogen en gepolariseerd, maar ach, dat is van alle tijden. Ok, grondrechten zijn zonder onderbouwing terzijde geschoven, mensen zijn gediscrimineerd en buitengesloten. Maar ja, homo homini lupus. Kamerleden die geacht werden het volk te vertegenwoordigen, stemden zoals van hen verwacht werd, maar goed, ze wilden natuurlijk ook hun baantjes houden, nietwaar? Ok, verantwoording is nooit afgelegd, kritische stemmen zijn inderdaad genegeerd, onafhankelijk onderzoek naar de enorme oversterfte is gefrustreerd en WOO verzoeken zijn systematisch terzijde gelegd. En waarom ook niet, de bijbehorende boetes konden immers op de belastingbetaler worden afgewenteld. Die arme politici. Hebben ze eindelijk dat mooie baantje in de luwte, moeten ze weer voor de commissie komen!
“Ja ho eens”, zo hoor ik de trouwe burger tegenwerpen, “je kunt er wel cynisch over doen, maar het was allemaal met de kennis van toen”.
Sorry hoor, maar nu moet ik even mijn neus poederen. Want zelfs de kennis van toen werd vakkundig gecensureerd en zwartgelakt. En de kennis van nu was er toen ook, zoals blijkt uit de vele stukken van kritische artsen, wetenschappers en weldenkende burgers. Alleen werd iedereen die het lef had om dit aan te kaarten, gecanceld, geridiculiseerd of beticht van misinformatie -maar meestal alle drie.
Wie hadden hier belangen, door wie werden onze politici aangestuurd? Waarom werd een gezond debat in de wetenschap ineens verboden, wat deed de NCTV in dit verhaal? Waarom moesten zelfs kinderen geprikt worden terwijl die daar geen enkel nut van hadden?
Het gaat de commissie ook nadrukkelijk niet om onderzoek naar de achterliggende oorzaak van de waanzin. Welnee, het gaat slechts om de vraag of die waanzin wel volgens de juiste procedures over onze hoofden is uitgestrooid. Of we deze absurditeiten de volgende keer nog wat doelmatiger kunnen inzetten om de burger angst aan te jagen en door de meest absurde hoepels te laten springen.
De commissie heeft dan ook als opdracht om ook nu vooral geen verantwoordelijken aan te wijzen. Daarom moest de oorspronkelijke enquêtecommissie sneuvelen zodra bleek dat die écht werk van de zaak wilde maken. De nieuwe groep van onschadelijke politici zorgt bij onze beleidsmakers dan ook voor een stuk betere nachtrust, vooral omdat deze tandeloze commissie het doel heeft om hoe dan ook mild te blijven en zich te bedienen van het bekende eufemistische mantra, dat steevast ingezet wordt wanneer niemand verantwoordelijkheid wil nemen: ‘lessen leren voor de toekomst’.
Lieve mensen, het zijn werkelijk prachtige woorden. Maar ze zijn hol en inhoudsloos, want ook zonder deze pseudo-enquête kunnen we al lang concluderen dat we helemaal geen lessen leren. Dat we opnieuw hele bevolkingsgroepen buiten de maatschappij hebben geplaatst. Dat we de jeugd de rekening lieten betalen voor dit debacle (terwijl ze in Zweden meteen wisten hoe onzinnig dit was).
Lessen leren? ”Dat nooit weer”, zeiden verplegenden in de zorg over de inhumane behandeling van ouderen. Waar hebben we dat ooit eerder gehoord? Nee, als we één les uit het verleden kunnen trekken is het wel dat we weigeren om lessen te trekken uit het verleden.
Maar goed, een rol in het theaterstuk van deze commissie is wellicht goed voor je carrière, want wie in de politiek verder wil komen moet elke kans grijpen en zich vooral niet laten hinderen door morele principes. Niemand is immers vies van een beetje gain of function.
De commissieleden zullen veel vergaderen en gewichtig kijken terwijl ze stapels papier verplaatsen. Vervolgens zal er een rapport verschijnen waar iedereen mooie sier mee kan maken. Het rapport, dat ik al heb mogen inzien, moet officieel nog even onder de pet blijven. Maar ik zal er vast een samenvatting van geven.
‘Er zijn helaas wat foutjes gemaakt’, zo lezen we straks tot onze grote verrassing, ‘maar dat is menselijk, het viel ook allemaal niet mee, rabarber. Maar we hebben ervan geleerd en we danken allen die zo belangeloos hun best hebben gedaan’.
Dat was het wel zo’n beetje.
Ze zullen er een mooie band om heen doen. Iets met donker fluweel of zo, daar moet de commissie vermoedelijk nog een paar keer over vergaderen. Waarschijnlijk wordt het zwart of stemmig donkerblauw, zodat iedereen onmiddellijk ziet dat het hier om de Waarheid gaat – en dan is de kous af, we kunnen ook niet aan de gang blijven, dat begrijpt u natuurlijk ook wel.
En zo keert na afloop de rust weer terug. De schuldigen gaan ieder weer huns weegs richting hun luxe baantjes die onveranderlijk de vanzelfsprekende beloning vormen voor gewetenloze volgzaamheid en het niet stellen van vragen. De burger keert huiswaarts, in eerste instantie gerustgesteld door al dat het vertoon van gewichtigheid en het fluweel, maar al snel met het knagende gevoel dat er toch iets niet helemaal klopt, al kun je er niet goed de vinger op leggen. Gelukkig vertrouwen we blind op de overheid, die het beste met ons voor heeft en onze grondrechten slechts schendt als het écht niet anders kan. In de enquêtezaal worden de glazen nog eens geheven op de goede afloop en het feit dat het klootjesvolk nog altijd niet in de gaten heeft hoe onze parlementaire controle al lang niets meer is dan een dode letter.
Het is dan al ver na middernacht. Iedereen gaat weer lekker slapen. Buiten fladdert een onschuldige vleermuis. Binnen worden de laatste plooien nog eens gladgestreken en de stoelen keurig aangeschoven. Alles moet immers blijven zoals het was. Weest gerust, daar zorgt de commissie wel voor.
Blogdoⓒ
Comments (12)
Geef een reactie
Deze PEC gaat over waarheidsvinding en over verantwoording afleggen., waarbij alles wordt gedaan om waarheidsvinding zo lang en veel mogelijk uit te stellen. Ook verantwoording afleggen is helaas uitgehold in onze parlementaire democratie, waar tot steeds meer significante besluiten door NCTV en NAVO worden genomen, voor de veiligheid.
Helaas een teleurstellende slappe hap, die enquêtecommissie, maar eerlijk….. had iemand iets anders verwacht?
Jan, kijk even naar je tekst. De hele eerste alinea (van “het had me wat voeten in de aarde” tot en met “het predikaat ‘democratisch’ verdient”) staat verderop in de tekst nog een keer herhaald. Dat is vast niet de bedoeling denk ik 😉?
Hartelijke groet,
Mai
nota bene
alinea 1 wordt verderop herhaald – per ongeluk?
Lieve Jan, je hebt het weer poëtisch beschreven. En hadden we iets anders verwacht na de afgelopen 5 jaar en het uit de PEC werken van mensen die voor zichzelf durfden te denken? Helaas niet. Maar ik ben de afgelopen 6 jaar, ondanks alles, toch dankbaar. Voor de inzichten en voor de bijzondere mensen die op mijn pad zijn gekomen. Authentieke mensen met het hart op de juiste plaats en kwaliteiten om veel van te leren. Mensen zoals jij….dankjewel lieve Jan voor alles wat jij hebt betekend voor velen de afgelopen jaren. En bedankt voor je scherpe en humorvolle columns, zelfs als het ging over alles wat niet klopt, was het fijn om dat in jouw woorden te lezen. Warme groet, Adjana
Goed geschreven Jan! Maar kijk wel even naar de opmerking van “Mai”.
Het viel mij ook op dat je een stuk tekst herhaald hebt!
Verder weer alle lof over de inhoud en je schrijfstijl. Fantastisch!
De laatste alinea is een geweldige afsluiter!
Oh, en dit klopt ook niet volgens mij: “controlle”, toch maar controle dan, denk ik…
Beste Frank, dank voor je opmerkzaamheid, het is aangepast!
Beste jan,
De spijker op de kop!
En dan denk ik opeens weer aan de toeslagenaffaire. Waar mensen die een kleine of zelf geen fout maakten jarenlang op de meest grove manier door de overheid zijn vervolgd en kapot gemaakt. Of aan al die dappere artsen die handelend naar eer en geweten hun patiënten hebben geholpen, waarna ze door diezelfde overheid werden gecanceld, belachelijk gemaakt en op juridische zeer wankele beschuldigingen zich voor de rechter mochten verantwoorden, met hoge boetes als gevolg.
Dit alles bedenk ik me, terwijl ik nu al meen te weten wat gaat gebeuren met al die boeven die verantwoordelijk zijn voor de coronahysterie, het schenden van onze grondrechten en andere wetten en alles wat ons als burgers verder daarbij is aangedaan: helemaal niets. Volgens het scenario dat jij beschrijft.
Hartelijke groet,
Hans
Jan, veel dank voor dit schrijven. Ik kan mij er totaal in vinden. Ik heb ook helemaal geen fiducie in deze Enquêtecommissie Corona. Zonder de oprechte en kritische geluiden van het begin tot en met nu stelt het in mijn ogen niets voor. Zowaar een farce alom.
Beste Jan,
Bedankt voor, opnieuw, je feitelijke overzicht van de processen waar we momenteel doorheen worden geleid: de verklaringen wáárom we werden misleid, onze vrijheden en zelfs onze levens werden beknot, de drogredenen en frauduleuze handelingen die met inktzwarte lak en gerechtelijke dwalingen werden toegedekt.
Wat ik vandaag mis, is je spreekwoordelijke élan.
Ieder mens hoopt op redelijkheid en rechtvaardigheid. Ook als al tientallen jaren klokkenluiders wederrechtelijk tòch worden vervolgd, leugens en manipulatie onderdeel van gangbare routes in de samenleving lijken te mogen zijn.
Ik herken zelf het gevoel, al bloeit de oleander in de tuin en keren de zwaluwen terug van hun trekroute. Mogelijk houdt onze stralende planeet een toekomst verborgen van heling en vrede. Dat ook jij daarvan jouw deel krijgt is mijn wens.
Hartelijke groet,
Wim Jansen
Beste Jan,
Dank voor je blog. Ik heb hieraan niets meer toe te voegen. je hebt het mooi verwoord. De macht doet een plas en het blijft zoals het was, dit is helaas de clowns wereld waarin wij leven.
Hartelijke groet,
Wenny Salomons
Nou Jan, je word wel (nog) wat cynischer dan je al was. Prima, want het is een vrijwel gelopen race, die kreet rieset. 4/5 van de bevolking gaat lekker door met zijn leeghoofdig hedonisme, gebruikt AI om niet meer zelf te hoeven nadenken, waardoor dat ook steeds minder goed gaat- geholpen door wat prikjes uit de afgelopen jaren.
Je opmerking ‘Nee, als we één les uit het verleden kunnen trekken is het wel dat we weigeren om lessen te trekken uit het verleden. ‘ is heel erg raak. Een nichtje van me noemde het ’transgenerationele amnesie’. Treffend in mijn optiek.
Beste Jan. Je hebt zo volkomen gelijk, helaas. Het is een grote poppenkast, slecht theater met mislukte acteurs.
En wij moeten deze acteurs dan ook nog hun fortuinlijke “salaris” betalen.
Ik heb kleine stukjes gekeken, maar krijg er gewoon pijn in mijn buik van, dus de rest geloof ik wel.
In ieder geval is mijn vertrouwen in alles wat overheid heet al jaren nul-komma-nul en kan alleen maar nog verder de diepte in zakken. En wat ze jullie, kritische en echte artsen, hebben aangedaan en nog aandoen, is diep en diep treurig en mijns inziens misdadig.
En ik vrees dat ze het weer gaan proberen, is het niet hanza, dan wel ebola of God weet wat ze nog gaan verzinnen.
Blijf alsjeblieft je blogs schrijven, alles wat ons waakzaam houdt helpt.